Labmedya - Laboratuvar ve Sağlık Gazetesi

İnsan beyni çevredeki en küçük değişimleri sürekli olarak tarar. Çok hafif bir ses, ışıkta küçük bir oynama, havadaki belirsiz bir hareket veya fark edilmesi zor titreşimler bile bilinçaltında algılanır. Bilinciniz bu sinyalleri fark etmese bile beynin daha ilkel ve otomatik çalışan bölümleri bu verileri analiz etmeye devam eder.

Bu küçük ipuçları başka bir insanın varlığıyla ilişkilendirilebilecek bir örüntü oluşturduğunda, beyin anında tepki verir. Mantıklı düşünme devreye girmeden önce, sizi uyaran sessiz bir alarm sistemi çalışır. Bu mekanizma “dikkat et” mesajı gönderir ve vücudu olası bir tehlikeye karşı hazır hale getirir.

Bu sistem, atalarımızın karanlıkta veya tehlikeli ortamlarda hayatta kalmasını sağladı. Görmeden önce hissetmek, potansiyel bir tehdidi erken fark etmek anlamına geliyordu. Böylece insanlar, tehlikeyi doğrudan görmeden bile tepki verebiliyor ve hayatta kalma şanslarını artırabiliyordu.

Günümüzde ise aynı mekanizma güvenli ortamlarda bile devreye girebilir. Bu nedenle bazen hiçbir tehlike yokken bile izleniyormuş hissi yaşayabiliriz. Beyniniz size oyun oynamıyor; yalnızca sizi korumaya çalışıyor. Ancak modern dünyada, bu koruma sistemi bazen gereğinden fazla hassas çalışabiliyor.

KAYNAK.https://www.ovid.com/journals/pctrp/abstract/10.1037/cns0000127~feeling-watched-what-determines-perceived-observation?redirectionsource=fulltextview