Labmedya - Laboratuvar ve Sağlık Gazetesi

Stanford Üniversitesi tarafından yürütülen güncel bir çalışma, derin dostluk bağlarının beyindeki ödül merkezlerini tıpkı en sevilen yiyecekler veya fiziksel ödüller gibi aktive ettiğini kanıtladı. Beynimiz, en yakın arkadaşımızla kurduğumuz etkileşimi rastgele bir sosyal olay olarak değil, dopamin salınımını tetikleyen yüksek değerli bir "ödül" olarak kodluyor.

Araştırma bulgularına göre, yakın bir dostla kurulan iletişim, beyindeki striatum bölgesinde yoğun bir hareketliliğe yol açıyor. Bu bölge, haz ve motivasyon süreçlerinden sorumlu olan dopamin hormonunun ana merkezlerinden biri olarak biliniyor. Dolayısıyla, en iyi arkadaşınızdan gelen kısa bir mesajın bile ruh halinizi anında iyileştirmesi, sadece psikolojik bir rahatlama değil, beynin bu etkileşimi bir hayatta kalma mekanizması olarak görmesinden kaynaklanıyor. Beyin, güven duyulan bir dostluğu, biyolojik refahı sürdürmek için gerekli olan temel ihtiyaçlarla aynı kategoriye yerleştiriyor.

Bilim insanları, bu nörolojik tepkinin evrimsel bir kökeni olduğuna dikkat çekiyor. İnsan beyni, sosyal bağlanmayı bir güvenlik ve hayatta kalma stratejisi olarak algılayacak şekilde gelişmiştir. Bu nedenle derin dostluklar, beynin sadece duygu merkezlerini değil, aynı zamanda bilişsel değerlendirme süreçlerini de olumlu yönde etkiliyor. Gerçek dostluklar aracılığıyla salgılanan kimyasallar, stres seviyesini düşürürken bireyin toplumsal çevreye uyum sağlama yeteneğini artırıyor. Bu veriler, sosyal izolasyonun neden fiziksel bir acıya benzer bir etki yarattığını ve sağlıklı dostlukların neden birer "mutluluk kaynağı" olduğunu nörobilimsel bir temele oturtuyor. 

Kaynak: https://news.stanford.edu/topic/psychology-behavior/