Labmedya - Laboratuvar ve Sağlık Gazetesi

eknolojinin temelinde “sonogenetik” adı verilen yöntem bulunuyor. Araştırmacılar kalp kası hücrelerinin MscL-G22S isimli mekanik duyarlı iyon kanallarını üretmesini sağlıyor. Giyilebilir cihaz hedef bölgeye odaklanmış ultrason gönderdiğinde bu kanallar aktive oluyor, hücrelerde kalsiyum sinyalleri tetikleniyor ve kalp kasının kasılması kontrol edilebiliyor. Hayvan deneylerinde sistemin kalbin farklı bölgelerini 1 milimetreden daha yüksek uzamsal hassasiyetle uyarabildiği ve ritim bozukluğu oluşturulan modellerde sinüs ritmini yeniden sağlayabildiği bildirildi.

Araştırmacılar sistemin sıçanlarda sekiz aya kadar gerçekleştirilen uzun dönem değerlendirmelerinde güvenlik verileri topladı. Ayrıca teknolojinin insan ölçeğine uyarlanabilirliğini incelemek amacıyla vücut dışında tutulan domuz modellerinde de deneyler gerçekleştirildi. Cihazın görüntüleme ile hedef belirleyebilmesi, ileride kalp ritmini izleyen ve gerektiğinde otomatik olarak müdahale eden kapalı döngülü sistemlerin geliştirilmesi açısından önemli bir potansiyel oluşturuyor.

Ancak bu teknoloji henüz insanlar için kullanılabilir bir kalp pili değil. En önemli sınırlamalardan biri, kalp hücrelerinin ultrasona yanıt verebilmesi için genetik olarak değiştirilmesini gerektirmesi. İnsanlarda böyle bir yöntemin uzun dönem güvenliği, gen aktarımının kontrolü, ultrasonun hassas şekilde hedeflenmesi ve sistemin yıllarca güvenilir biçimde çalışıp çalışamayacağı klinik araştırmalarla gösterilmek zorunda. Bu nedenle çalışma, mevcut kalp pillerinin yakın zamanda ortadan kalkacağı anlamına gelmiyor; fakat kalp ritminin bir gün vücudun içine elektrot yerleştirmeden, dışarıdan gönderilen ses dalgalarıyla kontrol edilebileceğini gösteren dikkat çekici bir kanıt sunuyor.

Kaynak: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42230973/