Labmedya - Laboratuvar ve Sağlık Gazetesi

Erkek Balb/c fareleri her grupta beş hayvan olacak şekilde dört gruba ayrıldı: sağlıklı kontrol, fluoksetin verilen sağlıklı kontrol, tedavisiz diyabet ve fluoksetin verilen diyabet grubu. Fluoksetin ağız yoluyla günde kilogram başına 25 miligram dozda 15 gün uygulandı. Araştırmacılar açlık kan glikozunu izlerken karaciğer ve beyinde metabolizma ile depresyon ilişkili genlerin ifade düzeylerini gerçek zamanlı PCR ile ölçtü; böbrek dokusunu da histolojik olarak değerlendirdi.

İncelenen hedefler arasında glikoz taşıyıcısı 4 (GLUT4), insülin reseptörü (INSR), AKT serin/treonin kinaz 1 (AKT1), sirtuin 1 (SIRT1) ile uzun kodlamayan RNA’lar NEAT1 ve MEG3 bulunuyordu. Fluoksetin alan diyabetli farelerde açlık kan glikozu tedavisiz diyabet grubuna göre azaldı ve sonuç p<0,001 düzeyindeydi. AKT1 ifadesinde ise değişiklik görülmedi.

Karaciğerde GLUT4 ve INSR ifade düzeyleri fluoksetin verilen diyabetli farelerde tedavisiz diyabetlilere kıyasla yükseldi; her iki sonuç için p değeri 0,01’in altındaydı. Beyinde fluoksetin SIRT1 ifadesini yeniden yükseltti (p<0,01), NEAT1 düzeyini azalttı (p<0,05) ve MEG3 düzeyini artırdı (p<0,01). Bu moleküler değişiklikler, ilacın karaciğer ve sinir dokusunda metabolik düzenlemeyle ilişkili yolları etkileyebileceğini düşündürdü.

Böbrek incelemesinde diyabete bağlı doku değişikliklerinin kısmen hafiflediği görüldü; ancak iyileşme sınırlı kaldı ve yapı sağlıklı kontrol düzeyine dönmedi. Araştırmacılar bu nedenle etkinin yapısal böbrek korumasından çok metabolik ve nörodüzenleyici olabileceğini belirtiyor. Her grupta yalnızca beş fare bulunması, kısa tedavi süresi ve kullanılan doz, sonuçların insanlara aktarılmasını engelliyor. Fluoksetin diyabet tedavisi olarak kullanılmamalı; bulgular yalnızca daha büyük hayvan çalışmaları ve klinik araştırmalar için başlangıç kanıtı sağlıyor.

Kaynak: https://www.nature.com/articles/s41598-026-68006-7