Labmedya - Laboratuvar ve Sağlık Gazetesi

Çalışmada 24 yetişkin erkek Wistar sıçanı, her birinde altı hayvan bulunan dört gruba ayrıldı: kontrol ve taşıyıcı, kontrol ve sülforafan, streptozotosinle oluşturulan Alzheimer modeli ve taşıyıcı, Alzheimer modeli ve sülforafan. Model için beyin ventriküllerine 3 mg/kg streptozotosin, kontrol grubuna yapay beyin-omurilik sıvısı verildi. Sülforafan 10 mg/kg dozda, günde tek intraperitoneal enjeksiyonla 11 gün uygulandı.

Davranışsal değerlendirmede yükseltilmiş artı labirent ve Barnes labirenti kullanıldı. Sülforafan verilen model hayvanları açık kollarda daha fazla zaman geçirdi ve kaçış kutusuna ulaşma gecikmesi azaldı. Hipokampus ve hipotalamusta NRF2 immünohistokimya ve Western blot ile incelendi; PSD95 artarken NLRP3, NF-kB ve TNF-alfa göstergeleri azaldı. Iba1 ve GFAP boyamaları mikroglia ve glial yanıtı değerlendirdi.

Sülforafan aktif mikroglia düzeyini azalttı ve ICP-MS ile ölçülen hipokampal mikro-mineral dengesindeki bazı bozulmaları kısmen normale yaklaştırdı. EEG, EOG ve EMG kayıtlarıyla ölçülen uyku mimarisinde NREM ve REM süreleri uzadı, REM gecikmesi kısaldı. Sonuçlar NRF2 etkinleşmesinin sinaptik proteinler, inflamatuvar mekanizmalar ve uyku düzeni üzerinden birlikte etki gösterebileceğini düşündürüyor.

Araştırmanın küçük örneklemli, yalnızca erkek sıçanlarda yürütülmüş ve yapay olarak oluşturulmuş bir hastalık modeline dayanması temel sınırlılıklar. Kullanılan doz ve enjeksiyon yolu, besinlerden alınan sülforafan miktarıyla doğrudan karşılaştırılamaz. Bu nedenle bulgular brokoli tüketiminin Alzheimer’ı tedavi ettiği biçiminde yorumlanmamalı; farklı hayvan modelleri, doz güvenliği ve kontrollü insan araştırmalarıyla doğrulanmalı.

kaynak : https://www.nature.com/articles/s41598-026-50683-z