Labmedya - Laboratuvar ve Sağlık Gazetesi

Uzun süre duygusal bir ayrıcalık olarak görülen ten tene temasın, aslında biyolojik bir gereklilik olduğu vurgulanıyor. Baba, bebeğini yaşamın ilk saatinde göğsüne aldığında, bu hormonel değişim yalnızca anlık bir bağ kurmakla kalmıyor; bebeğin stres tepkilerini düzenleyerek uzun vadeli duygusal denge için temel oluşturuyor. Aynı zamanda babaların ebeveynlik rolüne daha erken ve güçlü şekilde adapte olmasına yardımcı oluyor.

Araştırmalar, bu temasın bebeklerin fizyolojisi üzerinde de doğrudan etkili olduğunu ortaya koyuyor. Erken dönemde baba teması kurulan bebeklerde kalp atışlarının daha dengeli olduğu, solunum ritminin daha hızlı stabilize olduğu gözlemlendi. Bu bebeklerin daha az ağladığı ve derin, sakin uykuya daha kolay geçtiği belirtiliyor.

Ten tene temas, bebeğin vücut ısısının dengelenmesine katkı sağlarken stres hormonu kortizol seviyelerini de düşürüyor. Bu süreç, özellikle doğum sonrası ilk saatlerde, bebeğin çevreye uyum sağlamasında kritik bir koruyucu mekanizma görevi görüyor. Uzmanlar, bu dönemin nörolojik gelişim açısından son derece hassas olduğuna dikkat çekiyor.

Araştırmacılara göre elde edilen bulgular, babaların rolünün yalnızca duygusal değil, aynı zamanda tıbbi açıdan da hayati olduğunu gösteriyor. Bir babanın dokunuşu, yenidoğanın sağlığı ve duygusal gelişimi için güçlü bir biyolojik destek sunuyor ve yaşam boyu sürecek bağın temelini atıyor.

KAYNAK:https://www.nature.com/articles/s41598-025-24589-1?utm_source