Labmedya - Laboratuvar ve Sağlık Gazetesi

Sistemin temelinde “sonogenetik” adı verilen yöntem bulunuyor. Araştırmacılar insan kök hücrelerinden üretilen kardiyomiyositlerde TRPA1 adlı mekanik duyarlı iyon kanalının ifade edilmesini sağladı. Daha sonra cilt üzerinde taşınabilecek küçük bir ultrason dönüştürücüsü, kalp dokusuna belirli frekans ve sürelerde ses dalgaları gönderdi. Ultrason hücre zarındaki bu kanalları aktive ettiğinde kalsiyum iyonlarının hücre içine girişi arttı ve kalp kasının kasılmasını sağlayan elektriksel süreç tetiklendi. Böylece geleneksel kalp pilindeki elektrot yerine mekanik ses dalgaları kullanılmış oldu.

Araştırmacılar sistemi laboratuvarda insan kaynaklı kalp hücrelerinde ve canlı sıçanlarda test etti. Sonogenetik olarak değiştirilmiş kalp hücrelerinde ultrasonla ritmik kasılmalar oluşturulabildi; hayvan deneylerinde ise kalp ritminin dışarıdan verilen ultrason sinyalleriyle kontrol edilebildiği gösterildi. Çalışma ayrıca giyilebilir cihazın kalp aktivitesini algılayıp ihtiyaç olduğunda ultrason gönderebilecek kapalı döngü bir sistem oluşturma potansiyelini ortaya koyuyor. Bu yaklaşım ileride hem ritmi izleyen hem de gerektiğinde müdahale eden tek bir giyilebilir cihaz fikrine temel oluşturabilir.

Ancak “ameliyatsız kalp pili bulundu” demek için henüz çok erken. Sistem insanlarda denenmedi ve kalp hücrelerinin öncelikle ultrasona duyarlı hale getirilmesi gerekiyor. Bu da güvenli ve hedefe yönelik gen aktarımı, uzun vadeli biyolojik etkiler, ultrasonun dokular üzerindeki güvenliği ve sistemin yıllarca güvenilir çalışması gibi önemli sorunların çözülmesini gerektiriyor. Geleneksel kalp pilleri bugün milyonlarca insan için kanıtlanmış ve hayat kurtaran tedaviler olmaya devam ediyor. Yine de çalışma önemli bir ihtimali gösteriyor: Gelecekte kalp ritmini düzenlemek için kalbin içine uzanan elektrotlar yerine, vücudun dışından gönderilen hassas ses dalgalarından yararlanmak mümkün olabilir.

Kaynak: https://www.nature.com/articles/s41551-026-01673-z