Labmedya - Laboratuvar ve Sağlık Gazetesi

Memeli canlılar olarak beynimiz, doğuştan sosyal bağlar kurmaya ve bir arada yaşamaya programlanmıştır. Güven ve sadakat duygularını inşa eden oksitosin ve vazopressin gibi hormonlar, beyindeki işlevlerinin yanı sıra fizyolojik sağlığımızı da doğrudan düzenler. İlişkilerin ilk aşamasındaki o yoğun tutku dopamin ile tetiklense de, uzun vadeli ve istikrarlı bağların bedene sunduğu faydalar çok daha kalıcıdır. Araştırmalar, güvenli ilişkilerin kan basıncını düşürdüğünü, uyku kalitesini artırdığını ve bilişsel fonksiyonları keskinleştirerek yaşlanmanın yıpratıcı etkilerine karşı doğal bir kalkan oluşturduğunu kanıtlıyor.

Sevginin bedendeki bu biyolojik ağırlığı, eksikliğinin de yıkıcı fiziksel sonuçlar doğurmasına neden oluyor. İhanet veya ayrılık gibi travmatik durumlarda bağlar koptuğunda, vücut savunma mekanizmalarını devreye sokarak kana yoğun miktarda kortizol gibi stres hormonları pompalıyor. Bu şiddetli fizyolojik tepki, kalp krizini birebir taklit eden ve tıp literatüründe Kırık Kalp Sendromu olarak bilinen tabloya dahi yol açabiliyor. Küresel çapta giderek tırmanan yalnızlık krizi göz önüne alındığında, derin ve kalıcı bağlar kurmayı öncelik haline getirmek sadece duygusal bir tercih olmaktan çıkıyor. Sosyal izolasyonun bedende yarattığı hücresel çöküşü engellemek ve sağlıklı bir yaşam sürmek için insan ilişkileri en sağlam temel olarak öne çıkıyor.

Kaynak: https://www.apa.org/monitor/2019/06/power-love