Labmedya - Laboratuvar ve Sağlık Gazetesi

Analizde özellikle romatoid artrit, sedef hastalığı, multipl skleroz ve inflamatuvar bağırsak hastalıkları ile çocuklukta yaşanan olumsuz deneyimler arasında ilişki saptandı. Buna karşılık sistemik lupus eritematozus için anlamlı bir bağlantı gösterilemedi. Araştırmacılar, erken yaşam stresinin stres yanıt sistemleri, bağışıklık düzenlenmesi, inflamasyon ve bağırsak mikrobiyotası gibi biyolojik mekanizmalar üzerinden uzun vadeli etkiler yaratabileceğini değerlendiriyor.

Ancak burada önemli bir ayrım bulunuyor. Bulgular, çocukluk travmasının doğrudan otoimmün hastalık oluşturduğunu veya bastırılmış öfkenin bu hastalıklara yol açtığını kanıtlamıyor. Dahası, çalışmalarda yüksek düzeyde heterojenlik vardı ve incelenen 27 araştırmanın 21’i yüksek yanlılık riski taşıyordu. Bu nedenle sonuçların nedensellikten çok bir ilişkiye işaret ettiği özellikle vurgulanıyor.

Bilim insanlarının üzerinde durduğu daha geniş tablo ise erken yaşam stresinin sinir sistemi, hormonal stres yanıtı ve bağışıklık sistemi arasında uzun süreli değişikliklere yol açabilmesi. Çocuklukta yaşananların yıllar sonra ruh ve beden sağlığıyla bağlantılı olabileceğine dair kanıtlar giderek güçleniyor; ancak bu mekanizmaların kimlerde, hangi koşullarda ve ne ölçüde hastalığa dönüştüğü hâlâ araştırılıyor. Bu nedenle “beden her travmayı hastalık olarak saklar” gibi kesin ifadeler bilimsel verilerin ötesine geçiyor.

Kaynak: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/40320015/